Het werk van Delftse kunstenaar Lilian Cooper (NL/GB) richt zich op de natuur, klimaatverandering en de kwetsbaarheid van het ecosysteem. Het grootste deel van haar jeugd bracht ze door op het platteland van Zuid-Engeland. Cooper heeft een opleiding architectuur in Engeland gedaan voordat zij naar Nederland kwam om aan de Rietveld Academie in Amsterdam te studeren. Sinds 1998 brengt ze de contouren van de rotskust van de Noord-Atlantische Oceaan in kaart. Ze legt de kustrand vast door reeksen gedetailleerde tekeningen te maken van de klifstructuur, de spleten en vormen van de rots. Zo laat ze de veranderende kustlijnen zien die onderhevig zijn aan toenemende stormen, verwering en een stijgende zeespiegel. Ze werkt op locatie: van Labrador, Quebec, Newfoundland, Nova Scotia, Maine, de Western Isles in Schotland, Shetland, Orkney, Ierland, Noorwegen, Frankrijk tot aan Spaans Baskenland. De fragiele, ijle aard van onze natuur wordt weerspiegeld op een delicate en nauwkeurige manier, het verstrijken van de tijd wordt verbeeld in lijnen van verwering. Cooper zoekt graag samen-werking op met de wetenschap: plantenpathologen, ecologen, universiteiten, botanische tuinen en nationale parken. Ze heeft verschillende internationale ‘artist residencies’ volbracht onder andere in Gros Morne National Park in Newfoundland, Canada en Weir Farm National Historical Park in Connecticut USA. Ze creëerde een eigentijdse xylotheek die het leven en de dood van bomen volgt. Ze was ‘visiting reseacher’ in het staatsherbarium van Zuid-Australië waar ze werkte aan haar algenproject. Cooper is een ‘visiting artist’ in Hortus Botanicus Leiden waar ze onderzoek doet voor haar project: The Xylotheque Unpacked: the Life and Death of Trees. Ze verbindt de wereld van wetenschap, kunst en klimaatverandering. Dit doet ze op een subtiele en indringende manier. Door de kwetsbare schoonheid van de natuur te laten zien moedigt zij ons aan er zorg voor te dragen.
